• annecattenstart

Wees nieuwsgierig!


Deze blog gaat niet over kinderen, maar over jou als vader, moeder of andere opvoeder. De meesten van ons hebben vroeger tijdens onze eigen opvoeding geleerd dat nieuwsgierig zijn niet goed is. Je mag je niet bemoeien met een ander, dat is niet jouw zaak en daar hoor je je niet mee te bemoeien. Toch wil ik je vragen om ontzettend nieuwsgierig te zijn naar je kind.



Maar wat bedoel ik dan met nieuwsgierig zijn? Laat ik vooral even beginnen met dat ik hiermee niet bedoel dat je ieder moment van de dag allerlei vragen op je kind af moet vuren om erachter te komen hoe het met je kind gaat, of hoe hij zich voelt, of waarom hij iets doet. Wat ik bedoel met nieuwsgierig zijn, is dat wanneer een kind jou een vraag stelt, je, naast dat je natuurlijk antwoord geeft op de vraag, je ook vraagt hoe het komt dat je kind dit wil weten.


Bijvoorbeeld, je kind komt met de vraag ‘mama, ben jij vroeger weleens bang geweest?’. Je geeft antwoord op deze vraag, maar vaak zit er zo veel meer achter waarom je kind deze vraag stelt. Dan is het heel belangrijk om erachter te komen wat zijn gedachte of behoefte achter deze vraag is. Zo kan je nadat je antwoord hebt gegeven bijv. zeggen ‘ik heb je nu mijn antwoord gegeven, maar hoe komt het dat je deze vraag stelt?’, of ‘heb je iets meegemaakt waar je het graag met me over wilt hebben?’. Probeer hierbij zo veel mogelijk open vragen te gebruiken, vragen waarbij ze meer kunnen antwoorden dan alleen maar ja of nee, zodat je kind zijn verhaal kan doen. Want vaak zit er achter dit soort vragen veel meer dan alleen het antwoord wat ze van jou willen horen. Zo kan de vraag in dit voorbeeld een opening zijn van het kind om iets te willen vertellen over een angst, iets wat hij recent meegemaakt heeft en daar graag over wil vertellen.


Wees dus heel nieuwsgierig naar wat er achter een vraag zit die een kind je stelt! Je zult zien dat je kind jou hiermee vaak iets probeert te vertellen.


Recente blogposts

Alles weergeven